Inhoud
‘Onrust’ handelt over de lotgevallen van twee schoolvriendinnen die de honderd dagen voorbereiden en na een avondje repeteren in een stormweer terechtkomen. Ze verliezen elkaar uit het oog. Virginie wordt ingehaald door een man met een witte bestelwagen. Véronique ontdekt een banaal voorwerp dat haar verbeelding op hol doet slaan.
Virginie wordt niet verkracht, de man biedt haar bescherming. Véronique is in de ban van het voorwerp dat zij in het donker zag schitteren. Haar verhaal krijgt bijval van haar leraar, een doemdenker en gefrustreerde klimaatactivist die de meisjes een vernietigend verhaal had ingefluisterd om op de honderd dagen op te voeren.
Virginie en Koen, zo heet de jongeman, ontmoeten elkaar opnieuw en hebben seks. Virginie geraakt zwanger. Véronique wil haar helpen om abortus te plegen maar Virginie twijfelt. Tot ze verneemt dat Koen het land wil verlaten voor een andere vrouw. Dit loopt dramatisch af.
De honderd dagen gaan niettemin door. De meisjes spelen het spel dat de leraar voor ogen had: de lugubere eindtijd.
ONRUST is een stuk over de verloedering van de wereld, de macht van het geld en de onmacht van het individu. Het stuk wisselt boeiend spel en spitse dialogen af met aandoenlijke zang- en muziekmomenten.
Rolbezetting: 3 dames, 1 heer
Duurtijd: 90 minuten
Auteursrechten: Almo
Foto’s uit de voorstelling door Theater Melanie in zaal De Biekorf in Brugge in regie van de auteur met Annette Swimberghe, Karel Hoffman, Lien Claus en Rebecca Van Overbeke† (2011)
Fragment
Véronique met Virginie op schoot rijdt met haar rolstoel binnen. Ze zijn beiden uitgedost en worden op applaus onthaald door de medeleerlingen (geluidsband). Véronique en Virginie wuiven hen toe. De muziek zet in. Ze zingen uit volle borst.
Plots hevige donderslagen. Het licht valt uit. Brandweeralarm. Beiden naar de uitgang. Virginie stopt en ook Véronique houdt in. Ze herkennen Pipo.
VIRGINIE Pipo! schreeuwt Meneer Bert! af.
VERONIQUE roept Véronique! schreeuwt Véronique! af.
Fade out.
DEEL 3 VERONIQUE. VIRGINIE
Virginie op met wandelstok, gebruikt hem als steekwapen, als vuurwapen, als golfstick, als grijper, als steun (eigenlijk gebruik), legt die neer, neemt dan het laken van de stoel en legt het over de bank. Véronique in rolstoel op, rijdt naar voor. Virginie neemt haar wandelstok.
VERONIQUE tegen het publiek Beste mensen, nu volgt de epiloog. We zijn 75 jaar later.
VIRGINIE Pipo is een tijd geleden gestorven, maar liet ons een tekst na die we nu gaan spelen.
Véronique en Virginie worden oudjes.
VERONIQUE tegen het publiek Virginie is me trouw gebleven. Ze heeft haar schuld bijna afgelost.
VIRGINIE Welke schuld?
VERONIQUE Weet je het niet meer?
VIRGINIE O ja, ik had te rap gereden. Stilte Ik heb al jouw ellende op mij genomen.
VERONIQUE En heb je het je beklaagd?
VIRGINIE Duizend keer.
VERONIQUE Zo moet het, natuurlijk.
Hevige donderslagen.
VERONIQUE Popopopom!
VIRGINIE Alles loopt onder water.
VERONIQUE De lucht hangt vol stof.
VIRGINIE Mist.
VERONIQUE Nacht.
Stilte
Virginie begint ‘Stille Nacht’ te neuriën.
Hevige explosies.
VIRGINIE Hemelstenen!
VERONIQUE Wat zijn hemelstenen?
VIRGINIE Hemelstenen zijn stukken van een rotsblok die uiteengespat is in de dampkring. Ze slaan kraters in het aardoppervlak.
Stilte
VERONIQUE Kijk, Virginie, een boot!
VIRGINIE Waar?
VERONIQUE Hij komt dichterbij. Hij is gemaakt van skeletten, huiden en uitgevreten bomen.
VIRGINIE Waar?
VERONIQUE Het is een ark. Hij brengt ons ver weg. Ver weg van hier.
Stilte
VERONIQUE Virginie, waar is het lachgas?
VIRGINIE Het is opgebruikt.
Véronique wordt onrustig, rijdt rond, blijft plots voor Virginie stilstaan.
VERONIQUE: Eet mij nu maar op.
Véronique houdt het handvat van de wandelstok tegen Véronique’s kee, trekt haar naar zich toe, laat haar los, heft dan de wandelstok op om toe te slaan… bedenkt zich, legt de wandelstok neer en gaat liggen.
Fade out