Inhoud
“Een mens is een mens is een mens is een mens,” met die woorden neemt de overleden dokter Maurice afscheid in een brief aan zijn geliefden en vrienden, zijnde zijn vrouw Marie, zijn dochter Anne, zijn buurvrouw Flosje en Gert, collega van Anne.
Marie is de tweede vrouw van Maurice en Anne is haar stiefdochter (andermans kind). Anne beweert dat Marie haar tijdens haar kindertijd mishandelde. Marie heeft het op haar beurt over de affaires van Maurice in het knusse vakantiehuisje en zijn gewoonte om zijn consultaties meestal bij Flosje af te sluiten. Flosje beweert dat de dokter bij haar langskwam om te luisteren naar levensliederen, die ze afspeelde op een oude jukebox. Marie van haar kant houdt zielsveel van aria’s.
Gert brengt de nacht door met Marie en vertelt haar over zijn liefde voor een flamingodanseres met wie hij twee kinderen heeft en van wie hij gescheiden is. Hij hoopt zijn kinderen gauw terug te zien. Nu heeft hij het te druk. Samen met Anne, die eveneens huisarts is, heeft hij een groepspraktijk.
Het verhaal komt op gang als er tijdens een razzia een vluchteling in het been geschoten wordt en weet te ontkomen. Anne treft de zwaargewonde man aan en staat voor een dilemma: kiest zij voor het beroepsgeheim of geeft ze de man aan? Gert wijst haar op haar burgerplicht, maar Anne kiest voor zwijgplicht en verbergt de man in het vakantiehuisje.
Het voorval verschijnt in de media. De acties volgen elkaar snel op. Anne wordt verraden, de groepspraktijk beklad en besmeurd. De zwaar verwonde vluchteling, die het vakantiehuisje had verlaten, wordt gevonden, verpletterd door de wielen van een tractor. Anne wordt opgepakt en geïnterneerd. Gert vertrekt met Marie naar het buitenland, naar zijn kinderen. Flosje, die beweert overal relaties te hebben, brengt Anne een bezoek en biedt haar troost, drugs aan. Anne stuurt haar weg … en kwijnt weg als een stervende zwaan.
Individu versus gezag.
Antigone 2018.
Rolbezetting: 3 dames, 1 heer
Duurtijd: 90 minuten (geen pauze)
Auteursrecht: Almo
Foto’s van de heer Alaerts van de voorstelling door Theater Melanie in zaal Daverlo in Brugge in regie van de auteur met Annette Swimberghe, Christel Stragier, Christine Gossiaux en Danny Yvergneaux (2018)
Fragment
ANNE Ik heb al genoeg aan mezelf gedacht, Gert … Hij is mijn patiënt. Dat is mijn engagement, Daarvoor wil ik dokter zijn …
GERT Jij gaat hier niet alles kapot maken!
ANNE Liever dat dan te buigen.
GERT Ik laat je niet vertrekken.
ANNE Dan ga je me moeten dood slaan.
GERT Hoe dwaas kan je zijn!
ANNE Ik weet zeker, Gert, dat jij net hetzelfde zou gedaan hebben als je in mijn plaats had gestaan. Je zou ook de politie er niet bijgehaald hebben, je zou ook de man verzorgd hebben en je zou ook je jas en je hemd en je geld gegeven hebben in de hoop dat hij het redt.
GERT Ik zou de politie er bijgehaald hebben en dan zou de man een proces gekregen hebben, zoals het in een rechtstaat past, Anne.